Zakazane miejsca na świecie. Podróże magicznym dywanem - Patrick Makin

 

Pięknie zilustrowana książka, która opisuje odległe i najczęściej niedostępne dla zwykłego śmiertelnika miejsca. Autor opisał ich 19 miejsc, niektóre stworzyła sama natura, inne w jakimś celu człowiek. To miejsca, które budzą ciekawość, szacunek, strach, najczęściej owiane są tajemnicą i niebagatelną historią. Każde miejsce zawiera opis i wiele ciekawostek z nim związanych, oczywiście wszystko okraszone pięknymi ilustracjami. Twarda, dostojna okładka, dużego rozmiaru po rozłożeniu wygląda jak czarowna księga o tajemnicach tego świata.

W książce mamy dosłownie wachlarz różnorodności, bo opisano mityczną już komnatę bursztynową, domniemane miejsce grobowca Czyngis-Chana, niepokojące Paryskie Katakumby, budzący ciekawość samolot prezydenta USA czy sypialnię królowej brytyjskiej, nie zabrakło też historii o Armii Cesarza Chin. Mamy miejsca stworzone przez człowieka, aby eksperymentować nowe technologie - Strefa 51, czy przechowywać wszystkie nasiona świata - Globalny Bank Nasion. Z cudów natury mamy tu Wyspę Bouwena, Wulkan Arenal, Rów Mariański, Dolinę Śmierci na Kamczatce, czy wyspę węży u wybrzeży Brazylii.

Takie książki pozwalają na podróże do miejsc niezwykłych, na poznawanie różnorodności tego świata, otwierają przed czytelnikami możliwości pozyskania wiedzy o miejscach do których nie można się dostać lub są dostępne tylko dla nielicznych. Podsumowując to wspaniała przygoda możliwa z własnej kanapy, która uruchamia wyobraźnię dzieci i dorosłych.

Drzewołazki - Cecylia Malik

 

Piękna książka w treści i ilustracjach.Autorka postanowiła zapoznać czytelników z różnymi gatunkami drzew, pokazać możliwości jakie dają drzewa i ich ważną funkcję w przyrodzie. Poznajemy ich nazwy, dowiadujemy się wiele o ich zwyczajach, możliwościach i tajnikach. Bo drzewa to skomplikowane rośliny, które np. nie lubią samotności, trochę jak ludzie, lepiej rośnie im się w społeczności niż samemu. Drzewa to też wspaniali towarzysze zabaw, bo niektóre z nich wspaniale nadają się do wspinaczek, a jak to robić najbezpieczniej autorka daje wskazówki. Cecylia Molik przypomina czytelnikom o tym jak ważne są drzewa w życiu człowieka, ze względu na swoje funkcje życiowe, które uzupełniają nasze potrzeby, m.in. produkują tlen, chronią przed słońcem, zatrzymują wodę, gęsto rosnące drzewa zatrzymują wiatr, są domem dla wielu istot mniejszych i większych.Wiedza edukacyjne została wpisana w wątek przygodowy, dzięki czemu w naturalny sposób wszystko ze sobą współgra. 

Pewnego razu na drzewie rosnącym na podwórku blokowym dwie mieszkanki Aniela i Antosia wypatrzyły dziewczynkę Ludkę, która pokazała im świat dotąd mijany obojętnie, traktowany jako stały element krajobrazu. Ludka objaśnia dziewczynkom jak zaprzyjaźnić się z tym wspaniałymi mieszkańcami ziemi.Tłumaczy jak wiele dobra mogą sobie dać wzajemnie i że trzeba stanąć w ich obronie. Ta książka to także przełamanie stereotypów, oczywiście w kwestii wspinania się po drzewach. Autorka w centrum wydarzeń umieściła dziewczyny, które zostały wyposażone w ciekawość świata, otwartość na nowe wyzwania i możliwości. Bohaterki to pełne energii, zainteresowań, spokoju i empatii młode kobiety, którym bliskie są problemy ekologii i potrzeba aktywizacji edukacji o niej. Z szacunkiem korzystają także ze wspinaczek po drzewach.

Bardzo mądra, ciekawa i przyjemna lektura, wręcz czuć szum drzew, ich zapach i strukturę. Polecam.

Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele - Adam Kay

 "Jeśli na zewnątrz jest gorąco, albo robisz coś wymagającego znacznego wysiłku, na przykład nosisz konia na baranach (dziwadło z ciebie), twoje ciało włącza system chłodzących zraszaczy." (str. 31)

Adam Kay pisze o anatomii człowieka w bardzo zrozumiały sposób.Układ książki jest podzielony na poszczególne części ciała człowieka. Każdy rozdział zawiera rozpisane funkcje, znaczenie danego elementu anatomii, wiele rysunków, często zabawnych rysunków, a także fiszki z ciekawostkami, pytaniami i odpowiedziami. Autor bez pruderii pisze o każdym organie ludzkiego ciała, o każdym zakamarku, wstydliwych wydzielinach, zapachach, chorobach i śmierci. Obala mity i niesprawdzone przekonania, wyjaśnia, opisuje i obrazuje.

Autor napisał książkę językiem łatwym w odbiorze przez młodego czytelnika, prosto acz rzeczowo i celnie opisał sprawy trudne, którymi na co dzień nie zawracamy sobie głowy. Wiele w tej książce śmiesznych określeń, zabawnych opisów, kontrowersyjnych porównań, zapewne po to, aby utrzymać uwagę czytelnika. To się autorowi udało, bo lektura wciąga w swoje meandry, kolejne etapy i poszczególne części anatomiczne ciała. Czytając książkę Adama Kay można się wielu rzeczy dowiedzieć, zostać zaskoczonym i oczywiście ubawić, bo autor napisał swoją książkę w sposób zabawny, czasem wręcz absurdalny.

To świetna lektura, przewodnik po ludzkim ciele, jakże inna od nudnych podręczników. To trochę taki podręcznik do biologii, ale podany w sposób bardzo łatwo przyswajalny i zrozumiały, który w zabawny sposób pokazuje sprawy poważne.

Baletnice. Przyjaciółki i rywalki - Elisabeth Barféty

 

 Kolejna książka z serii o baletnicach. Tym razem dziewczyny są już zaprawione w bojach. Przed nimi konkurs, którego nagrodą jest występ w operze paryskiej. Oczywiście każdy ma chrapkę na wygraną, bo ta nagroda może okazać się oknem na świat do kariery. Baletnice stają w szranki w wyścigu, dają z siebie wszystko. Mają podobne oczekiwania, niestety ilość miejsc jest ograniczona, czy wobec bezwzględnych kryteriów i rywalizacji przyjaźń przetrwa?

Opowieść kolejny raz uczy, że najważniejsze jest bycie sobą, zawierzenie własnym siłom i marzeniom. Dowiemy się z książki o zdrowym egoizmie i prawdziwej przyjaźni. Dodatkowymi atutami są wartka akcja i moc wydarzeń, bo czynią tą historię wciągającą i ciekawą.

Lukrecja stawia na swoim - Anne Goscinny

Drugi tom o życiu Lukrecji równie ciekawy, zwariowany i śmieszny, choć miejscami trafimy na historie do zadumania. Lukrecja już nieco starsza, zaczyna wchodzić w okres buntu, przeżywa coraz częstsze konflikty z mamą, ojczymem, bratem, babcią i swoimi koleżankami. Wydarzenia wokół niej dokładają emocji, bo nie zawsze są łatwe do zrozumienia, a chociażby to, że kochana babcia nie rozpoznaje już najbliższych. Ślub dwóch wujków też nie należy do częstych wydarzeń wśród znajomych. Sprzeczne i trudne informacje bombardują codzienność Lulu, na szczęście te burze kończą się wyciszeniem, a raczej zrozumieniem i akceptacją.
To znowu pozycja, którą czyta się za szybko, bo nie da się od niej oderwać. Dobrze, że można sięgnąć po kolejną.

Lukrecja - Anne Goscinny

Lukrecja została napisana przez córkę autora słynnego "Mikołajka". To dwunastolatka, która mieszka z mamą, ojczymem i młodszym przyrodnim bratem Wiktorem. Ma wspaniałą, nietuzinkową babcię i trzy przyjaciółki. Lukrecja, w skrócie Lulu to już nie dziecko, a początkująca młodzież, jest sympatyczna, pomysłowa i pozytywna. Uczęszcza do szóstej klasy.
 Książka pokazuje młodym czytelnikom różnorodność w każdym aspekcie życia rodzinnego, że każda rodzina jest inna i obowiązują w niej różne zwyczaje, zasady, relacje. Historie opisują wiele ważnych sytuacji, w których może znaleźć się człowiek w wieku Lukrecji. Daje odpowiedzi na pytania, pokazuje możliwe rozwiązania, wyjścia z sytuacji.
Wszystkie przygody zawarte w dziesięciu rozdziałach są zabawne, ciekawe i tak wciągające, że całość czyta się rewelacyjnie i niestety bardzo szybko. Książka tak porwała moja młodą czytelniczkę, że przeczytała kolejne części w równie szybkim tempie.

Morderstwo w środku zimy - Fleur Hitchcock

Moja córka była bardzo pochłonięta lekturą tej książki. Rozstawała się z nią dopiero przed snem. Czytanie ją wciągało, bo historia napisana przez Fleur Hitchcock jest tak wartko i zgrabnie spleciona, pełna zagadek, niewiadomych, zaskoczeń, niepokojów, że nie daje o sobie zapomnieć. Chwyta w swoje objęcia i nie wypuszcza do końca.

A w czym rzecz? Jest zimowy, około świąteczny czas. Pewnego dnia jadąca autobusem trzynastolatka robi zdjęcie przypadkiem uchwycając na nim uzbrojonego mężczyznę, niestety ten to zauważa. Maya, bo tak ma na imię nastolatka po powrocie do domu opowiada zdarzenie rodzinie, powiadamia policję. W tym miejscu rozpoczyna się cały splot zaskakujących zdarzeń. Coś ginie, ktoś znika, ktoś inny zostaje zamordowany, a Maya zostaje wysłana na odludzie, gdzie ponoć ma być bezpieczna. Nic bardziej mylnego. Akcja rozkręca się coraz bardziej, nie daje wytchnienia do końca i zaskakuje do końca. Autorka napisała książkę kryminalną, ale z wyczuciem, bez epatowania scenami drastycznymi. Ważne było też pokazanie ludzi i ich relacji, różnych płaszczyzn porozumienia i różnych miejsc do życia. Książka uczy współpracy i patrzenia na świat szeroko otwartymi oczami.
Wypożyczając książkę nie byłam pewna czy to lektura dla dziesięciolatki, ale okazała się strzałem w dziesiątkę, opowieściom o akcji nie było końca.

Świat według dziadka - Zofia Stanecka

"Świat według dziadka" to bardzo wciągająca opowieść o relacjach wnuczka i dziadka. Na początku dowiadujemy się jak wnuczek postrzega dziadka, bez owijania w błyskotki i ładne słówka. Mama usłyszawszy opinię syna robi mu wyrzuty, że jest niemiły względem jej taty. Chłopiec jednak nie wie o czym mógłby rozmawiać, ani tym bardziej co mógłby robić z dziadkiem, który ciągle przesiaduje w fotelu, niezbyt dobrze słyszy i mówi sepleniąc. Po którejś wizycie u dziadka jednak coś się zmienia. Obserwujemy jak ta relacja nabiera rumieńców, jak wnuk i dziadek otwierają się na siebie. Obserwujemy jak zmienia się dziadek przy wnuku i jak wstępują w niego "nowe siły". Jak wnuk docenia niektóre umiejętności dziadka. Przy okazji ich spotkań czytamy o nie oczywistych, czasem magicznych zdarzeniach. Wnuk z dziadkiem przyjmują je jako coś najbardziej naturalnego. Dla nas rzeczy nabierają nowej funkcjonalności lub znaczenia, dla nich to bohaterowie przygód i opowieści. Wnuczek staje się przyjacielem dziadka i odwrotnie. Czasem to dziadek opowiada historie, innym razem  wnuk. Podnoszą siebie na duchu, stanowią oparcie, pocieszenie, opiekę.

Bardzo wartościowa książka. Pokazuje dwa różne światy niby tak odległe, ale tak podobne. I stary i młody postrzegają pewne rzeczy podobnie choć pewnie z innej perspektywy. Jeden się uczy drugiego, młodszy poznaje niesamowity świat z życia dziadka, a dziadek uczy się wielu rzeczy od wnuka. Patrzą na siebie z radością i miłością. Bardzo nam się podobała książka Zofii Staneckiej, ze względu na wagę relacji, o których w literaturze tak mało się pisze. Dodatkowo jest ciekawie opowiedziana, wszystkie rozdziały zawierają elementy tajemnicze, zaskakujące i nieoczywiste, pod płaszczykiem których jest jednak podstawowa prawda przemijania.

Pan Apoteker - Katarzyna Ryrych

Katarzyna Ryrych w swojej książce opisała losy Żydów krakowskiego getta widziane oczami kilkuletniej dziewczynki. Opowieść oparła na historii postaci Tadeusza Pankiewicza, aptekarza, który postanowił zostać w gettcie by pomóc ludziom. Jego pomoc miała wiele oblicz, sposobów i odcieni, często ryzykował życiem, aby ratować innych.
Wracając jednak do narratora, jest nim dziewczynka Bluma, która opisuje wszystkie zdarzenia dziejące się wokół niej na swój dziecięcy sposób. Wejście do getta jej brat nazwał wejściem do "Ziemi obiecanej", z początku Bluma chciała tak to miejsce widzieć, ale wraz z upływem czasu i przypływem kolejnych "chętnych" do raju, zaczyna dostrzegać negatywne aspekty tej krainy. Docierają do niej różne informacje i obrazy, doskwiera fizyczne cierpienie, odczuwa głód, widzi jak ludzie znikają a po nich przychodzą następni, że nie mają gdzie mieszkać. Obserwuje zmiany jakie zachodzą w jej najbliższym otoczeniu, w jej rodzinie. Jak zmienia się wewnętrznie jej rodzeństwo, jak ona sama szybko dorasta. Jaki wysiłek podejmuje jej mama, żeby zdobyć jedzenie, żeby uczcić jakieś święto lub rocznicę.
Bluma rozumie też, że nie wszyscy Żydzi są dobrzy, jednocześnie zauważa, że wśród gojów bywają bardzo pomocni ludzie. Spotyka w gettcie człowieka, Pana Apotekera, jak go nazywają dzieci, który jak tylko może stara się wspierać Żydów. Ona i jej rodzina wielokrotnie korzystają z jego różnorakiej pomocy. Przebywają w krytycznych momentach w jego "Arce", dzięki, której przetrwają likwidację.

Bardzo ciekawa książka, napisana zrozumiale przypominająca ważnego człowieka i jego działalność w strasznych czasach. Takie książki w mojej opinii są potrzebne, aby pokazać złożoność człowieka, w chwilach najtrudniejszych dla niego. 

Ściśle tajne - Paweł Beręsewicz

To książka o życiu i jego etapach. Autor chciał przybliżyć i oswoić młodego czytelnika z przemijaniem wykorzystując otoczkę tajemnicy, zabawy, odniesień do działań zwiadowcy. W pierwszej części, główny bohater, kilkuletni chłopiec opowiada o swoim pradziadku, jego wyglądzie, zachowaniu, wspomnieniach. Przybliża obecny stan zdrowia swojego "Małego Dziadka". Opowiada o jego żonie "Małej Babci", której już nie ma z nimi, bo odeszła, ale jest na cmentarzu. Razem z bohaterem odwiedzamy cmentarz, tam wraz z rodzicami wspominają bliskich. Po roku jego Mały Dziadek też już spoczął na cmentarzu, bo tak to już w życiu jest że trzeba odejść do innej czasoprzestrzeni. Dla kogoś ten czas się kończy, a dla kogoś zaczyna.
W drugiej części bohater opowiada, że wspomniał kolegom o swojej wizycie w Paryżu kiedy był w brzuchu mamy. Ubolewał nad tym, że niczego nie pamięta. Było mu smutno, że jego pamięć nie zarejestrowała pierwszych lat życia. Pewnego razu rodzice informują go, że będzie miał brata, z czego w sumie się ucieszył, bo wpadł na pomysł przeprowadzenia pewnego eksperymentu.
Jaki to eksperyment a także jaki był finał narodzin i przeprowadzonych doświadczeń dowiecie się po przeczytaniu książki.

Książka ciekawie ilustrowana przez Macieja Szymanowicza. Autor miał dobre intencje, ale według mnie zbyt ukrył przesłanie i sens życia i jego przemijania. Prozą, wierszem, nie zawsze łatwym, trochę odjechał na boczny tor. Owszem mamy starszego pana, cmentarz, ale wszystko jest ugładzone i powabne. Miejscami miałam wrażenie, że gubię wątek i nie bardzo wiedziałam o czym autor pisze. W mojej opinii jest to słabsza od poprzednich książka Pawła Beręsewicza, niemniej ze względu na ilustracje zachęcam do czytania.

Rok z Findusem - Eva-Lena Larsson, Kennert Danielsson

W oparciu o dobrze znane już postacie z książek dla dzieci: Pettsonie i Findusie, została stworzona przez autorów ciekawa książka dla różnego odbiorcy. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, zarówno starszy jak i młodszy. Bo to kalendarz działań na cały rok z podziałem na miesiące i charakterystyczne w nich prace. Autorzy pokazują czymże to Findus zajmuje się w poszczególnych miesiącach, dając tym samym propozycje czytelnikom. Podsuwają ciekawe rozwiązania, pomysły, sugestie, co zrobić, w jaki sposób, kiedy i po cóż. W książce oprócz wskazań co można i należy robić w danym miesiącu jest oczywiście mnóstwo pięknych, kolorowych i precyzyjnych ilustracji Svena Nordqvista. Nie zabrakło też charakterystycznych historyjek, choć tym razem wpisanych raczej dla rozluźnienia czytelnika.
Ta książka to kolorowy poradnik na cały rok, to przewodnik z pomysłami, to szkatułka z materiałami do robótek ręcznych. Bardzo wciągająca, zaciekawiająca, podpowiadająca. Pobudziła naszą ochotę na wspólne działania w domu, balkonie i ogrodzie.

Nie poddawaj się! - Elżbieta Zubrzycka

To bardzo ciekawa książka z kilku powodów. Po pierwsze to analiza historyczna i mnóstwo informacji o atmosferze tamtych czasów i istotnych szczegółów. To także analiza psychologiczna wielu aspektów, wydarzeń, zachować, działań, itd. To także obraz zachowań ludzkich i ich wyjaśnienie. To opowieść o podejmowaniu decyzji i "pisaniu scenariuszy: zachowań innych", które mogą być złudne. To książka wciągająca, z mnóstwem ciekawostek, wyjaśnień, wstawek pomagających zrozumieć niełatwe dzieje. To lektura napisana ciekawie i żywo, z omówieniami,i wartką akcją, warta wykorzystania w szkole. To opowieść o niełatwych losach naszej ojczyzny, ale zaskakująco optymistyczna. Dająca nadzieję i pokazująca, że nawet z trudnych opresji można się uratować i pokazać siłę. Warto pochylić się nad tą książką, bo podczas przyjemnej lektury dowiemy się ciekawych informacji z historii Polski XVII wieku.

Ocean to pikuś - Łukasz Wierzbicki

To kolejna książka o Aleksandrze Dobie, z którą się zapoznaliśmy, tym razem pióra Łukasza Wierzbickiego, którego cenimy za jego całą twórczość i działalność. Bohatera nie trzeba szczególnie przedstawiać, bo to człowiek sławny w swojej dzielności i niezłomności.
Ta lektura jest pasjonująca, bo wciąga przygodą i dowcipem bohatera, zaś ten w prosty i zrozumiały sposób opowiada jak się żyje przez kilka miesięcy, samemu na oceanie mając za mieszkanie kajak. Oczywiście to nie jest zwyczajny kajak tylko wysoce specjalistyczny, przygotowany na szczególne zadania pojazd oceaniczny, niemniej okoliczności pozostają okolicznościami. Styl pisania Łukasza Wierzbickiego i osobowość Aleksandra Doby tworzą mieszankę wyśmienitą w smaku. Z książki czytelnik dowie się z wyczuciem, ale prawdziwie o każdym aspekcie egzystencji na tak niewielkiej powierzchni. Pozna szczegóły i szczególiki każdego ujęcia codziennych zmagań i potrzeb. Czytelnik zaspokoi swoją ciekawość i zbierze informacje na własną wyprawę. Opowieści są różnorodne: zabawne, niepokojące, poruszające, niemniej wszystkie ciekawe i angażujące.
Książka pokazuje człowieka, który pokonuje ocean, nie bacząc na swoje słabości, nie poddając się upływowi czasu. Człowieka, który opracowuje rzeczy nietuzinkowe i wdraża je w życie, który swą energią mógłby obdzielić tuziny innych.

Wciągające jak oceaniczne wiry historie o podróżniku dają wiarę w człowieka i jego możliwości. Podbudowują nadzieje, uwiarygadniają marzenia, pobudzają wyobraźnię. Dmą w żagle i napędzają do działania.


Wydanie tej książki, jak i poprzednich jest przyciągające i oddające głębie tematu. Kolory, rysunki wszystko nawiązuje do tematu. Nic dodać, nic ująć tylko czytać... 

Mademoiselle Oiseau i listy z przeszłości - Andrea de La Barre de Nanteuil, Lovisa Burfitt

Skończyłyśmy drugi tom opowieści o nietuzinkowej Mademoiselle Oiseau. Autorka znowu przenosiła czytelnika w ciekawe przestrzenie. Dzieje się mnóstwo niezwyczajnych historii, odkrywamy karty coraz to nowych tajemnic, niebywałych opowieści z życia sióstr. Tym razem tytułowa bohaterka leci z wizytą do siostry, która przebywa w Wenecji. Tymczasem mieszkaniem opiekuje się Isabella, a pomaga jej Isis. Dziewczynki postanawiają oddać się odgadywaniu pojawiających się sekretów z przeszłości sióstr, a jest ich dość dużo, zaś każda odkryta otwiera kolejną do sprawdzenia. A to tajemnicze telefony w sprawie drugiego, nieznanego dotąd domu sióstr, a to tajemnicza siostra i jej listy, a to..., ale to już warto przeczytać.
Oprócz tajemniczych opowieści wyobraźnię pobudzają opisy wystroju mieszkań, otoczenia, rzeczy, zwierząt. Barwy, zapachy, smaki, dźwięki pobudzają zmysły czytelnika, przenoszą go w krainę nieograniczoności, w której wszystko jest możliwe a nic nie jest oczywiste. Ilustracje jeszcze potęgują te niezwykłości.
Ta lektura pobudza wyobraźnię, przenosi w inną przestrzeń, pozostawia prawie do końca z niewyjaśnionymi sprawami. Autorka prowadzi czytelnika krętymi ścieżkami, pełnymi zakrętów i cienistych zaułków.
Nie - oczywistości w historii tej książki ciekawią i pobudzają do dalszego zgłębiania treści.

Puentując, autorka pokazuje, że warto żyć swoim życiem, być prawdziwym dla siebie, zachować swoją niepowtarzalność, uwalniać swoją wyobraźnię, puszczać wodze fantazji i żyć kolorowo.

Kaktus - przygody wiernego psa - Barbara Gawryluk

To fantastycznie napisana książka o arcy mądrym psie i wspaniałej rodzinie u której mieszka i z którą jest szczęśliwy. Pies przybył do rodziny ze schroniska, do którego trafił z lasu, bo ktoś zostawił go tam przywiązanego drutem kolczastym do drzewa. Smutne i trudne przeżycia, zanim trafił do rodziny Weroniki, Wojtka i ich mamy, nie zaważyły na jego zachowaniu w tej rodzince. Kochał ich całym psim sercem, był im oddanym i wiernym towarzyszem, zawsze wyczuwającym antypatie i niemiłe zachowania. Chętny do zabaw, łasy na pieszczoty, ale także odpowiedzialny, pilny uczeń i uważny słuchacz. Cała rodzina uwielbiała go i traktowała go jak pełnoprawnego członka rodziny. Mimo, że czasem narozrabiał, albo miał swoje nawyki, przyjmowano to ze zrozumieniem. Zyskiwał sympatię także wśród znajomych albo nowo poznanych osób.
Tą książkę czyta się z ogromną przyjemnością, bo Barbara Gawryluk, umie pisać ciekawie, pięknie i przekonywająco. To nie pierwsza jej książka w naszych rękach, ale kolejna wyjątkowa lektura.
Autorka podkreśla w niej takie cechy jak odpowiedzialność, szacunek, pomoc, empatia, zrozumienie. Postaci, są bardzo prawymi ludźmi, chociaż nie ideałami, zawsze uważni na siebie i innych. Ten pies pasuje do nich, bo jest tak samo życzliwy jak oni.
Dla mnie cudowna książka, bynajmniej nie przesłodzona, za to zrozumiała, przekazująca mądre treści dla każdego czytelnika. Zabawna, bez zadęcia i moralizatorstwa. Pełna ciekawych przygód wciąga i nie daje o sobie zapomnieć. Z mnóstwem wzorców właściwych zachowań.

Jaki znak twój? Wierszyki na dalsze 100 lat niepodległości - Michał Rusinek, Joanna Rusinek

Michał Rusinek wziął na tapetę wiersz Władysława Bełzy pt. “Katechizm polskiego dziecka”, zaczynający się od słów: “Kto ty jesteś? Polak mały" i parafrazował go na język współczesny. Na 100-lecie niepodległości Polski wypisał nowe wejrzenia na patriotyzm. Wierszem, wykorzystując dziesięć strof z "Katechizmu..." Władysława Bełzy przywołał współczesne odpowiedzi na zadane wtedy pytania.
Zrozumiale, bez zadęcia, ale z powagą i szacunkiem wskazuje czytelnikom dzisiejsze postrzeganie swojej ojczyzny i wszystkich jej symboli. Nasze codzienne dylematy, sprawy i powinności. Pokazuje co dzisiaj może oznaczać słowo obywatel, czy warto przywiązywać się do miejsca, czy uczyć się historii kraju, czy należy pielęgnować ten trudny język? I po co to wszystko, przecież to w dzisiejszych czasach jest nieprzydatne i z tego nie ma pieniędzy. 
Niemniej siłę dają korzenie, najlepiej mocne i zdrowe do, których zawsze można się odwołać w chwilach zwątpienia lub smutku, zasilić się życiodajnymi sokami, podeprzeć podczas burz.

W dzisiejszych czasach, kiedy żyjemy wśród wolnych ludzi, dajemy wolność sobie i innym, mamy tolerancję na tych, którzy inaczej... ważne jest aby pamiętać o swojej tożsamości. I choć dzisiaj inaczej, ale warto wykazać się postawą odpowiedzialności i empatii. Obecnie ważne są proste gesty i działania, bo taki jest cudowny czas, bez niepokojów i burz. Warto dbać o swoje otoczenie i pamiętać, że zostanie ono dla przyszłych pokoleń. Forma podania tych prawd jest bardzo ciekawa dla dzieci, a ilustracje Joanny Rusinek przyciągają uwagę, podkreślają wymowę wierszy, uzmysławiają i przekładają na różne rodzaje pamięci.

Jestem pod wrażeniem treści i obrazów tej książki, piękny współczesny podręcznik dla młodszych i starszych o miłości do ojczyzny i szacunku do współobywateli.

W podróży ze skrzypcami. Opowieść o Henryku Wieniawskim - Anna Czerwińska-Rydel

Ta książka wciąga od początku do końca. Ten początek to współczesne czasy. Młody zdolny skrzypek, otrzymuje zaproszenie od tajemniczego milionera moskiewskiego, aby zagrać na skrzypcach Henryka Wieniawskiego, które posiada ów bogaty człowiek. Raz w roku zaprasza on utalentowanego, młodego adepta skrzypiec, aby zagrał na instrumencie wielkiego mistrza. Mama chłopca bardzo się denerwowała, bo syn leci do Moskwy sam, ale ten uspokaja ją i przypomina o Henryku Wieniawskim, wirtuozie skrzypiec, który jako ośmioletni chłopiec został sam w Paryżu i przez trzy lata sobie radził, choć nie było mu łatwo.

Przechodząc do Henryka Wieniawskiego, śledzimy jego losy począwszy od trzeciego roku życia, kiedy to zaczął interesować się muzyką. Jego umuzykalniona mama bacznie przyglądała się zapędom syna, zatrudniła nauczyciela. Ojciec nie był przekonany, aż do momentu domowego koncertu dla znajomych, podczas którego mocno oklaskiwano Henia. Ojciec zawiózł go do Warszawy na koncert doskonałego, czeskiego skrzypka, aby ten przesłuchał Henia i wyraził opinię. Oszołomienie skrzypka i zdziwienie ojca były równie ogromne. Henio powinien się kształcić, i w tym celu wyjechać do Konserwatorium do Paryża. Po wielu staraniach udało się rodzinie Wieniawskich zorganizować wyjazd młodego wirtuoza do stolicy Francji.
Tam ku zaskoczeniu kolegium profesorów, złamaniu reguł dotyczących przyjęć do Konserwatorium, został wpisany w poczet studentów, to co zrobił w krótkim czasie ten utalentowany chłopiec przeszło oczekiwania wszystkich.

To wzruszająca książka o niezwykłym talencie Henryka Wieniawskiego, o jego intensywnym dzieciństwie i szybkim wejściu w dorosłość. Muzyk żył bardzo intensywnie, wykorzystując swoje możliwości i nadzwyczajny talent. Koncertował, często ponad swoje siły. Był profesorem w konserwatorium, ojcem kilkorga dzieci. Ale nade wszystko podróżował i podczas jednej z nich zmarł.
Anna Czerwińska-Rydel napisała cudowną książkę o niezwykłym artyście Polski, której nie było na mapach. Zrobiła to znakomicie, ciekawie i zrozumiale.

Mali bohaterowie. Dzieci, które zmieniły świat - Artur Maciak

Wpadła w nasze ręce książka o dzieciach, które ulepszają sprawy, sytuację lub otoczenie w swoich krajach. Są to dzieci z krajów, w których żyje się o wiele trudniej niż to jesteśmy sobie w stanie wyobrazić. Czasami wydawałoby się, że walczą o oczywistości, ale nie w ich kraju. To co ludzie w krajach uprzemysłowionych uważają za "normalne", zwyczajne, osiągnięte i wypracowane, tam jest przywilejem niektórych, albo niedostępne, czasem nieuświadomione, czy wręcz nie możliwe.
Te dzieci, uważam że nadzwyczajne osobowości, miały siłę, odwagę, zapał i determinację, aby pomagać, przepychać się, rozgłaszać, zachęcać, angażować innych do polepszenia sytuacji, zadbania o innych lub o miejsce w którym przyszło im żyć. Wielu bohaterów tej książki otrzymało Międzynarodową Dziecięcą Nagrodę Pokoju, jedna pokojową Nagrodę Nobla.

Pokrótce o bohaterach:
- Nikosi Johnson z RPA, był najdłużej żyjącym dzieckiem z wirusem HIV. Miał 12 lat kiedy zmarł. Może to krótkie życie, ale za to intensywne i pełne zabiegania o polepszenie życia dzieci z podobnym problemem. Walczył o nie rozdzielanie dzieci zarażonych z ich matkami. Uporem, ale też otwartością i postawą zachęcał ludzi do pomocy.
- Om Prakash Gurjar z Indii, który jako dziecko został porwany i zmuszony do niewolniczej pracy. Kiedy dorósł zaczął walczyć o prawa dziecka, min do nauki w swoim regionie. Rozgłaszał problem niedostępności nauki i zmuszania dzieci do pracy. Pomagał "wyrywać" dzieci z rąk porywaczy.
- Thandiwe Chama z Zambii walczy różnymi sposobami o prawo do edukacji dla wszystkich dzieci. Stara się też poszerzać wiedzę na temat HIV.
- Mayra Avellar Neves z Brazylii walczy o dostęp do edukacji dla wszystkich dzieci. Różnymi metodami stara się głosić światu ogromne problemy z którymi codziennie borykają się mieszkańcy slumsów. Jej oczkiem w głowie są dzieci, które każdego dnia narażone są na przemoc w favelach.
- Baruani Ndume z Demokratycznej Republiki Konga, który doświadczony trudnym dzieciństwem postanowił zawalczyć o swoją przyszłość i pomóc też innym. Prowadzi audycje radiową "Dzieci dla dzieci", dzięki której dociera z informacją i wiedzą do szerokiego grona odbiorców. Dzięki jego audycjom udało się poprawić warunki w obozie dla uchodźców, zbudowano bibliotekę i centrum komputerowe.
- Francia Simon z Dominikany walczy o tak oczywiste prawo jakim jest posiadanie własnego imienia i określenie narodowości. Dzięki jej działaniom różne organizacje pomagają budować domy dla najbiedniejszych.
- Chaeli Mycroft z RPA dąży do zmiany sposobu postrzegania niepełnosprawnych, pomaga zdobywać dla nich wózki inwalidzkie.
- Kesz Valdez z Filipin korzystając ze swoich doświadczeń zbieracza odpadów i życia na ulicy postanowił pomagać dzieciom żyjącym w podobnych warunkach. Organizuje zbiórki żywności, odzieży i zabawek. Uczy dzieci jak myć ręce i dbać o higienę.
- Malala Yousafzai z Pakistanu, propaguje prawa człowieka, w szczególności prawo kobiet do edukacji. Dziewczynka, która pomimo wydanego na nią wyroku śmierci nie zaprzestała informować świat o tym co dzieje się w jej kraju rządzonym przez twardogłowych islamistów. Jest najmłodsza noblistką.
- Neha Gupta z Nowej Zelandii, pomaga sierotom z Indii. Organizowała zbiórki pieniędzy, za które zakupowała najpotrzebniejsze dzieciom w sierocińcach rzeczy. Stworzyła organizację Empower Orphans, propagującą edukację i zdrowie wśród biedoty.
- Abraham Keita z Liberii walczy o zmianę sytuacji dzieci, które doświadczyły przemocy. Organizuje protesty przeciwko przemocy, prowadzi audycję w radio, propaguje prawa dzieci, zabiega o pomoc.
- Kehkashan Basu z ZEA angażuje dzieci i młodzież w ratowanie planety, głównie poprzez sadzenie drzew, które są nieocenionym producentem tlenu.
- Charlie Simpson z Wielkiej Brytanii wspomagający ofiary trzęsienia ziemi na Haiti, propagujący wspólne pomaganie potrzebującym.
- Anna Frank z Niemiec, która podczas wojny napisała przejmujący dziennik o holocauście.
- Iqbal Masih z Pakistanu zaangażowany w misję zniesienia niewolnictwa dzieci. Bazując na swoich przeżyciach po ucieczce z zakładu produkcji dywanów rozgłaszał problem gdzie się dało, aż usłyszeli o nim w świecie. Niestety za swoją działalność został zamordowany.
- Hector Pieterson z RPA - to ofiara protestów przeciwko segregacji rasowej i symbol walki z apartheidem.
- Samantha Smith z USA, która w 1985 roku zapytała w liście przywódcę ZSRR, czy chce zaatakować i zniszczyć jej kraj. To proste pytanie otworzyło być może nową epokę w zimnej wojnie.
- Jan Mela z Polski, założył fundację wspierająca ludzi po amputacji kończyn. Ten młody człowiek, który przeżył porażenie prądem i amputacje ręki i nogi nie poddał się, pokazał, że można i trzeba walczyć ze swoimi ułomnościami i pomagać innym.

Życiorysy są czterostronne, ale zawierają wszystkie najważniejsze informacje o bohaterach.
Historie opowiedziane przez Artura Maciaka pokazują, że warto działać, domagać się, zabiegać o swoje prawa, polepszenie sytuacji.Warto pukać, bo zawsze ktoś usłyszy i otworzy. Wzruszające historie, działalność godna naśladowania, chart ducha i ciała. Wspaniałe i budujące nadzieję postaci z różnych stron świata, które działają na rzecz innych, często pomimo niebezpieczeństwa i zagrożenia życia.

Zwierzęta muzycy - Pedro Alcalde, ulio Antonio Blasco

To kolejna książka przybliżająca czytelnikom naturalne zdolności zwierząt, tym razem muzyczne. Człowiek rodzi się z talentem, uczy się go wykorzystywać, szlifuje i dzieli się nim z innymi. Zwierzęta rodzą się ze swoimi możliwościami wokalnymi i korzystają z nich ot tak, naturalnie.
Autorzy zaprezentowali bardzo różne postaci świata fauny, które wykorzystując najczęściej dzioby - w przypadków ptaków, układ oddechowy - w przypadku humbaka, struny głosowe, albo nitki sieci, tudzież ultradźwięki i echolokacje.

Świat zwierząt jest niezwykle zaskakujący i pomysłowy. Ich wrodzone talenty przyprawiają o zazdrość, a z pewnością wzbudzają zachwyt i podziw.

To książka utrzymana w podobnej konwencji graficznej, ilustracje wpisane w tekst, który jest usystematyzowany logicznie. Z odnośnikami i zakładką podsumowującą.

Czekam na kolejne pozycje z tej serii.

Zwierzęta architekci - Daniel Nassar, Julio Antonio Blasco

Autorzy książki pokazali, że nie tylko ludzie potrafią budować, ale  zwierzęta także świetnie sobie z tym radzą. Ich budowle są często zaskakujące, oryginalne, funkcjonalne i co istotne zbudowane bez specjalistycznych narzędzi i rąk. Zwierzęcy budowniczowie  wykorzystują do swoich konstrukcji różnoraki budulec, a jako narzędzia służą im dzioby, pyszczki, zęby lub kończyny.
Autorzy opisują kilku wybranych architektów występujących w przyrodzie i ich różnorodne podejście do budownictwa.
W książce znajdziemy ptaki, które z pomocą dziobów i najprzeróżniejszego materiału: patyków, trawy, kamieni tworzą gniazda o zaskakujących kształtach i rozmiarach. Żaby które wykorzystują do swoich niezwykłych budowli śluz. Owady, które przy pomocy wydzieliny, znalezionych liści, ziemi, resztek roślin budują skomplikowane korytarze, wieże, kokony lub sieci. Ssaki, które wykorzystują drewno, liście, kamienie.

Konstrukcja opisu jest usystematyzowana z ciekawymi ilustracjami, podpisami, odniesieniami. Dokładnymi opisami zwierzęcia i jego zwyczajów budowlanych. Barwne ciekawie wkomponowane w treści obrazy.

Książka zawiera jakiś promil ciekawych konstruktorów, ale i oni pokazują jakaż różnorodność budowlana panuje w przyrodzie. Pozycja, która może pobudzić ciekawość i zachęcić do dalszych poszukiwań.